Wyszukiwanie potraw:
Możliwe, że tego szukałe¶:

Maszyny i materiały budowlane


...przy okazji zajrzyj do Linkowni





 



Zapraszam do małej ankiety!
Czy gotowałe¶ już w bograczu?
Zagłosuj - to nie polityka!


SUBskrypcj@



Możesz otrzymywać wiadomo¶ci o „Kuchni węgierskiej i...”


Twój email

 
 


dowiedz się więcej » 

 
 

 

 
 
Możliwe, że tego szukałe¶:

Maszyny i materiały budowlane


...przy okazji zajrzyj do Linkowni


 

 

 
 

 

 


 
Strona główna >> Słowniczek.
Fogas - Czytaj: fogasz

Ryba żyj±ca głównie w Balatonie, odmiana sandacza - rarytas kuchni węgierskiej.
W smaku przypomina trochę pstr±ga.

Generalnie, na Węgrzech, ryby tej odmiany mniejsze niż 1,5 kg - to sandacze, a większe - to fogasze.
Fogasz balatoński ma srebrzysto l¶ni±cy grzbiet i tym różni się od innych sandaczy. Największe egzemlarze osi±gaj± nawet 10 kg. Rzadko łowione większe fogasze nazywane s± królewskimi!

Gratiner - csőben sült - pieczony w rurze

Polanie potrawy sosem, posypanie jej tartym serem i zapieczenie w piekarniku. Słowo pochodzi z języka francuskiego, ale gratiner jest stosowany w gastronomii bardzo wielu krajów.

Podobnie przyrz±dzone potrawy nazywa się po węgiersku: csőben sült - pieczony w rurze.
Dochodzenia etymologów dowodz±, że nazwa pochodzi od kształtu ceramicznego naczynia używanego do pieczenia. Górn± warstwę potrawy zapiekano „na rumiano” i często „na chrupi±co”.

Ragoût

Danie to jest wynalazkiem francuskim, ale przyjęło się w kuchni węgierskiej na dobre.
Mięso pokrajane na kawałki (6/8 kawałków na porcję) oprószamy m±k±, obsmażamy na tłuszczu, podlewamy wywarem, winem lub wod±. Dusimy pod przykryciem z dodatkiem cebuli, innych warzyw i przypraw, dopóki nie będzie miękkie.


Tokań - Tokány

Potrawa przyrz±dzana zwykle z wołowiny.
Mięso pokrojone w cienkie i długie paski, duszone z dodatkiem cebuli. Wyj±tkowo, w tym daniu, dodaje się więcej pieprzu niż papryki.


Wetrece - Vetrece (HUN)

Wetrece (pozwoliłem sobie używać na mojej stronie tej fonetycznie spolszczonej nazwy), to odmiana ⇒tokań.
Niektóre historyczne Ľródła mówi±, że tokań przyszła na tereny Węgier, ze wschodu, razem z Turkami - najpierw do Rumunii, potem do Siedmiogrodu i stamt±d stała się popularna na terenach Wielkiej Niziny Węgierskiej.

Wetrece było już znane w XVI wieku jako pewna odmina ⇒gulyás-u lub⇒pörkölt-u.
Dzi¶, nie tylko w Siedmiogrodzie, to lekko kwa¶na potrawa, naczę¶ciej z wołowiny, ale także i z innych mięs, przyrz±dzana na słoninie i zabielana ¶mietan±.


Papryka

Istnieje siedem gatunków papryki mielonej:

  • specjalna;
  • nieostra;
  • delikatesowa;
  • słodka szlachetna (to ta najbardziej popularna w kuchni);
  • półsłodka;
  • różowa;
  • ostra.

Odpowiednio dobrana papryka, dodana do pożywienia we  wła¶ciwej ilo¶ci poprawia wła¶ciwo¶ci smakowe i estetyczne przyrz±dzanej potrawy.

A historycznie, wygl±dało to podobno tak:

„W czasach, kiedy Turcy zajmowali zamek w Budzie, pasza porwał pewn± piękn± dziewczynę i uprowadził do swego haremu.
Po zdobyciu zamku przez zjednoczone wojska chrze¶cijańskiej Europy, Ilonka (bo tak miała na imię) odzyskała wolno¶ć. Dziewczyna z wdzięczno¶ci oprowadziła żołnierzy po ogrodach paszy i pokazała, jak Turcy uprawiaj± paprykę.
Żołnierze (chłopi węgierscy) zabrali ze sob± nasiona ro¶liny. Od tej pory mówi się, że na ustach dziewczyn węgierskich jest boski ogień (od ostrej papryki).”

Legenda ta zamieszczona jest w starej niemieckiej ksi±żce o sztuce kucharskiej.

A tak naprawdę, to jeszcze przed odkryciem Ameryki używano przypraw przypominaj±cych paprykę, ale to nie była papryka.

Na Węgrzech papryka jest znana od XVI wieku. Pocz±tkowo była uprawiana jako ro¶lina ozdobna. Najstarsza wzmianka - 1604 rok - nazywa się j± pieprzem tureckim i używano jako ro¶liny leczniczej (choroby skórne, rany). Pierwsze uprawy na większ± skale były w okolicach Szeged (Segedyn) i do dzi¶ papryka z tego terenu jest uznawana za najlepsz± na całym ¶wiecie.

Do¶ć długo używano papryki tylko w kuchni chłopskiej, wiejskiej... W¶ród szlachty i bogatszych sfer znalazła odpowiednie miejsce dopiero w czasach wojen napoleońskich. Blokada Europy nie pozwalała wtedy na sprowadzanie pieprzu.

W 1826 roku, w ksi±żkach kucharskich już proponuje się używanie papryki do gulaszów, paprykarzy i pörköltów, ale jeszcze w małej ilo¶ci i bardzo ostrożnie.

I pomy¶leć, że mogła istnieć kuchnia węgierska bez papryki! 

Więcej o papryce »

Kozieradka

Ro¶lina z rodziny motylkowych znad Morza  ¦ródziemnego. Jej wysuszone li¶cie używa się do przyprawiania serów.
W Polsce dzi¶ mało popularna.

Prażone nasiona spożywano jako pokarm wzmacniaj±cy i odmładzaj±cy, a na Bliskim Wschodzie tuczono ni± kobiety w haremach. Używana była do leczenia gor±czki i wysokiego ci¶nienia krwi.

Uprawa kozieradki rozpowszechniła się w Zachodniej Europie wraz z rozwojem zakonów benedyktynów.
Stosowano j± wewnętrznie na choroby kobiece, płuc, w±troby lub nerek oraz zewnętrznie w leczeniu ran i chorób skórnych.

Obecnie jest ro¶lin± uprawian±, również w Polsce, w niewielkich ilo¶ciach na żyznych, lekkich glebach.

Paprykarz, pörkölt (gulasz) i...

W ludowej, tradycyjnej kuchni węgierskiej s± trzy podstawowe rodzaje dań:

  1. parykarz: na roztopionym tłuszczu szklimy cebulę, zdejmujemy z ognia, dodajemy paprykę, mięso oraz inne przyprawy i gotujemy do tej pory, dopóki nie będzie gotowe (ewentualnie, z niewielkim dodatkiem wody);
     
  2. pörkölt: (takie co¶, podobne do polskiego gulaszu, ale nie zupełnie) - stara potrawa pastuchów węgierskich: pokrojone mięso wkładamy do bogracza (bez tłuszczu i wody) i bez żadnych przypraw gotujemy "na miękko" (mieszaj±c i pokręcaj±c bograczem - nie może się przecież przypalić), a wszelkie przyprawy dodajemy na samym końcu.
    Zdarza się, że oddzielnie, na tłuszczu podsmaża się cebulę, przyprawia papryk± i dodaje do mięsa w bograczu - czasami wcze¶niej, czasami dopiero na końcu;
     
  3. ani nie pörkölt, ani nie paprykarz: wszystko to, co jest podobne do obu powyższych rodzajów, ale przyrz±dzane trochę inaczej...
Salami - Szalámi

Słowo pochodzenia włoskiego.

Salami, to trwała, sucha, wędzona kiełbasa z białym nalotem ple¶ni, Penicillium i Aspergillus, na skórce.

Oryginaln± salami wyrabia się we Włoszech (Mediolan, Bolonia) z mięsa o¶lego, dzisiaj również z mięsa wieprzowego, czasem wołowego z dodatkiem pokrajanej w drobn± kostkę słoniny.

Surowiec służ±cy do wyrobu salami jest mocno przyprawiony (kardamon, pieprz).

Węgierska salami jako¶ci± nie ustępuje włoskiej; jest łagodniejsza w smaku.

Cieniutko pokrajane plasterki stanowi± znakomit± przystawkę lub s± czę¶ci± składow± wytwornych kanapek.

(według: Maciej E.Halbański „Leksykon sztuki kulinarnej” - Watra Warszawa 1987)

Siatka (wieprzowa) - Sertésháló

„...więzadło otrzewnowe w postaci delikatnej błony, zawieraj±cej znaczn± czę¶ć tkanki tłuszczowej.

Mocna siatka cielęca lub wieprzowa służy do ciasnego owinięcia m.in. nadziewanej pieczeni. W czasie pieczenia topi się wolno, chroni mięso przed wysuszeniem i nie dopuszcza, aby nadzienie wyszło na zewn±trz.

Przed użyciem należy błonkę dokładnie umyć w zimnej wodzie, rozci±gn±ć na desce, nałożyć mięso, ciasno owin±ć i obwi±zać sznurkiem.”


Strudel - Rétes

Słowo pochodzenia niemieckiego - potrawa przyrz±dzona z cienko wyci±gniętego ciasta nadzianego owocami (głównie jabłkami) lub twarogiem, zwiniętego i upieczonego w piekarniku.

...a tak to się robi

Skład ciasta jest bardzo prosty: m±ka, jajka, tłuszcz, sól i odrobina octu.

Strudel jest doskonałym deserem pochodzenia austriackiego - znanym w całej Europie, popularnym w krajach naddunajskich.

Znane s± strudle z nadzieniem mięsnym lub z kaszy gryczanej ze skwarkami.

  • Te ostatnie to już raczej nie na Węgrzech.

Przygotowanie ryb
...sprawianie i filetowanie ryb

 
 

Ryby dokładnie czy¶cimy z łusek. Rybę układamy je na des­ce i jedn± ręk±, przez ¶ciereczkę przytrzymujemy za ogon i przy pomocy noża lub specjalnego przyrz±du, zeskrobujemy łuski - zawcze w kierunku głowy.
W przypadku karpia lustrzenia, łuski usuwamy pojedynczo (używaj±c pincety lub szczypiec) i dokładnie (przy pomocy noża) zeskrobujemy ¶luz.

Po oskrobaniu, rybę myjemy. Przecinamy brzuch, nie za głęboko, uważaj±c by nie uszkodzić woreczka żółciowego i wyjmujemy wnętrzno¶ci. Mlecz i ikrę odkładamy do póĽniejszego wykorzystania. Z głów można wyj±ć oczy i koniecznie wykroić wewnętrzne czę¶ci skrzeli oraz „gorzki” gruczoł, znajduj±cy się u nasady kręgosłupa. Ryby płuczemy, obcinamy głowy, ogony i płetwy.

Duże ryby dobrze jest odfiletować.
Ostrym nożem nacinamy grzbiet przy górnych (grzbieto­wych) o¶ciach i dalej wzdłuż o¶ci bocznych. Oddzielamy z każdego boku ryby dwa płaty mięsa. Układamy je na desce skór± do dołu i zaczynaj±c od ogona, przy pomo­cy ostrego noża oddzielamy mięso od skóry.

Zarówno o¶ci, jak i płetwy oraz skórę wykorzystujemy do ⇒zupy rybnej.

...a tak się robi nacinanie o¶ci (niestety, trochę krwawa to praca)

S± ryby, których nie trzeby filetować: węgorz, miętus, ⇒czeczuga. Ta ostatnia nie ma o¶ci, a jedynie chrz±stki (to jedna z najsmaczniejszych ryb).


 
 

Węgrzy, dodatkowo jeszcze, sprawione i nawet odfile­towane, ryby nacinaj± od wewnętrznej strony, co kilka milimetrów, aż do samej skóry, przecinaj±c przy tym wszystkie o¶ci.
Pozwala to na spożywanie ryb bez dodatkowego zajmowania się kłuj±cymi o¶ciami.


Főzelék

Főzelék - Wyrażenie, którego nie potrafię przetłumaczyć.
Jest to rodzaj dania z warzyw, często prawie rozgotowanych. Főzelék zagęszcza się zwykle zasmażk± lub, po prostu, m±k± rozmieszan± ze ¶mietan±, mlekiem, wod±.

Zło¶liwi i dowcipni (ja też) nazywaj± czasami takie dania klejem do tapety, bo niektóre s± do niego naprawdę podobne (np. főzelék z kabaczków). Niezależnie od tego, każdy főzelék jest bardzo smaczny...

Węgrzy jedz± t± patrawę jako samodzielne danie. Ja uważam, że jest idealne również jako dodatek do przeróżnych drugich dań (tak, jak polska, tzw. jarzynka).
Zachęcam do wypróbowania!


Főzelék francuski - Főzelék francuski (HUN)

Rodzaj ⇒főzelék przygotowywanego bez zagęszczania m±k± - warzywa parowane do zupełnej miękko¶ci w niewielkiej ilo¶ci tłuszczu i wody.
Też warto wypróbować!

Gotowanie jajek na twardo


  Mam taki prawie własny sposób, aby jajka, po ugotowaniu, obierały się „normalnie”.

  1. Do wody dodaję odrobinę tłuszczu - obojętne jakiego.
     
  2. Kiedy już woda wrze kilka minut, skorupkę każdego jajka lekko rozbijam. Woda ma wtedy możliwo¶ć dostania się pod skorupkę.
     
  3. Po ugotowaniu, zlewam wodę i zalewam jajka zimn± wod±.
     
  4. Skorupki jajek rozbijam dokładniej i pozostawiam w zimnej wodzie na kilkana¶cie minut
Szpikowanie


 
Wprowadzenie w tkankę mięsn± wzdłuż włókien, za pomoc± szpikulca, pasków słoniny, z±bków czosnku, boczku, często z dodatkiem aromatycznych przypraw.
Szpikuje się mięsa chude poddawane pieczeniu, najczę¶ciej dziczyznę (zaj±c, sarna).

Bács, Bácskai

Bács, to miasto na dawnych historycznych terenach Węgier. Dzi¶ terytorium to leży w Serbii, a dokładniej w Wojwodinie. Bács, to główne miasto tej prowincji.
Do dzi¶ jedno z województw węgierskich nazywa się ⇒Bács-Kiskun megye.

Proponuję obejrzeć fotografie z tych terenów i koniecznie odwiedzić te strony, bo jest co ogl±dać - skanseny, puszta, konie, gotowanie nad ogniskiem, upał (oczywi¶cie latem)...
Stolic± województwa Bács-Kiskun jest Kecskemét. Miasto z wieloma zabytkami, z secesyjnym, starym centrum. Okolica słynie z bogatych tradycji kulinarnych.

Pijackie... - részeges...

Danie tak nazywane nie jest przeznaczone wył±cznie dla pijaków!
Przymiotnika „Pijackie” używa się w kuchni węgierskiej dla podkre¶lenia, że danie to przyrz±dza się z dodatkiem alkoholu - najczę¶ciej wina.


Zobacz:

Pogacze - pogácsa

Pogacze, to okr±głe, słone bułeczki (ciasteczka-?) spożywane jako zak±ska, przede wszystkim, do wina.
Bardzo popularne w całym basenie karpackim, na Bałkanach i w Turcji.

S± przyrz±dzane z różnymi dodatkami: z ziemniakami, masłem, skwarkami, łojem, bryndz±, kapust± itd...

Po węgiersku, słowa pogácsa używa się do okre¶lenia grubych (w stosunku do ¶rednicy) kotlecików i kotletów w kształcie spłaszczonej kulki. Zwykle s± one pieczone, bywaj± smażone lub nawet nie. Niektórzy nawet normalne mielone nazywaj± mięsnymi pogácsa - húspogácsa .
Pogacze spożywa się jako przek±ski do wina, piwa i pálinki. Spotkać je można w niemalże wszystkich winiarniach, piwiarniach i itp...

Pogacze nazywaj± się podobnie w wielu językach i krajach:

  • w Austrii i Niemczech - pogatschen;
  • w Słowenii, Chorwacji - pogača;
  • w Serbii - pogacza (fonetycznie);
  • w Turcji - pogaça.

Nieszpułka - Naspolya

To bardzo ciekawy owoc i bardzo rzadko spotykany w Polsce.
Pochodzi z Japonii; potem stał się popularny w Azji, następnie na Kaukazie. Po pojawieniu się na Bałkanach nieszpułka zdziczała i do dzi¶ jest tam powszechnie spotykana.

Owoc ten jest popularny tylko w w±skich kręgach. Może wła¶nie ze względu na specjalny smak. Zawiera dużo witaminy C, żelaza i wapnia.

Nieszpułka pojawiła się w zachodniej Europie dopiero w 1784 roku, w paryskim ogrodzie narodowym, dok±d to przemycono j± z Kantonu.

Najważniejsze gatunki: Early Red, Pineapple, Premier, Grossa De Sicilia, Eulalia.

Po zerwaniu z drzewa, nieszpułka jest do¶ć twarda i po krótkim dojrzewaniu zupełnie mięknie. Ma wtedy cienk±, aksamitn± skórkęi wnętrze jej ciemnieje.

Dojrzał± i schłodzon± nieszpułkę obieramy ze skórki i spożywamy na surowo. Można z niej również przyrz±dzać dżemy...


Gulasz - Gulyás


 
 
 
 
  Węgierski gulasz, to gęsta, smakowita zupa. Niektórzy twierdz±, że to ani zupa, ani tzw. drugie danie, a po prostu - gulasz (gulyás - czyt. gujasz).

Gulya (czyt. guja) to po węgiersku stado bydła. Gulyás, to pasterz pilnuj±cy tego stada. Wszystkie dania z przymiotnikiem gulyás dowodz± więc ich pasterskiego pochodzenia.

Sztangli - Stangli


 ⇒Sztangli - to podłużne bułeczki, proste rogaliki , ale nie zwijane. Często posypane i pieczone z grubymi kryształami soli, kminkiem, makiem, ziarnem sezamowym, tartym serem itp...

á la Dubarry

 

Generalnie oznacza to, że danie zawiera wspaniały „wynalek” ⇒Madame du Barry - ⇒gratinowane kalafiory - polane sosem (często ¶mietan±), posypane tartym serem i zapieczone.


Zobacz:

á la Orly

Okre¶lenie á la Orly informowało kiedy¶ o sposobie smażenia ryb w gęstym cie¶cie nale¶nikowym i tak przygotowane ryby podawano zwykle z sosem pomidorowym, ale można inaczej: ⇒Amur lub tołpyga á la Orly z sosem tatarskim

Dzi¶, á la Orly, niektórzy nazywa się również i mięsa, i warzywa smażone w cie¶cie, a spożywa się je z przeróżnymi sosami.


Zobacz też:

Piskorz - csik

⇒Piskorze s± dzi¶, w krajach Unii Europejskiej, pod ¶cisł± ochron±, ale warto zobaczyć, jak je kiedy¶ wykorzystywano w kuchni.

Piskorzy było kiedy¶ mnóstwo i łapano je nawet w rowach melioracyjnych przy pomocy specjalnych koszy oraz, tak jak w Polsce, rękoma! Wybierano je z błota i z mułu. Nie miały o¶ci, a ich mięso było jędrne i bardzo smaczne. W Polsce, nad błotnist± Narwi±, gdzie się wychowałem, mieli¶my ich zatrzęsienie!

Przygotowanie piskorzy było trochę horrorystyczne. Posypywano je sol± i w ten sposób usuwano z nich ¶luz. Piszczały wtedy niemiłosiernie (może st±d ich nazwa!).

Po tej sadystycznej operacji, zabijano je uderzeniem w głowę i przecierano mokrym akacjowym popiołem, aż robiły się prawie białe. Potem piskorze myto, obcinano głowy i patroszono. Przyrz±dzano je na wiele sposobów...

Frankfurcki, po frankfurcku - Frankfurti...

Potrawa z parówkami (często z kapust± włosk±).


Zobacz:


 
 
 
...á la ambasador, po ambasadorsku - Ambassador módra

Lekko obsmażony kotlet schabowy, posmarowany sosem szynkowo-serowym, przykryty szynk±, zapanierowany i ostatecznie usmażony.


Zobacz:


 
 
... á la Batthyány - Rizs Batthyány módra

 

Ryż á la ⇒Batthyány  przygotowujemy w następuj±cy sposób:
ryż mocno zarumieniamy na łyżce oleju razem z posiekan± cebul±, potem zalewamy bulionem (1 filiżanka ryżu :: 2 filiżanki bulionu) i gotujemy do miękko¶ci.

Gor±cy ryż mieszamy z masłem.


 
 
... á la Wellington... - Wellington módra

Nazwisko bohatera spod Waterloo, umieszczone w nazwach potraw (zwłaszcza polędwicy cielęcej i wołowej - ale nie tylko) - ¶wiadczy o specjalnym przygotowaniu dania.

Nazwa pochodzi podobno od nazwy butów noszonych przez Wellingtona, ponieważ danie, widokiem przypomina (po upieczeniu, przed pokrojeniem) błyszcz±c± skórę tego obuwia.

Mięso przykrywa się warstw± grzybowego pasztetu, zawija w ciasto (francuskie) i piecze. Mięso nie wysycha, jest soczyste i wszystko wygl±da niezmiernie elegancko.


Zobacz:


 
 
 
...po florencku... - firenzei módra

Okre¶lenie po florencku w nazwie dania oznacza, że jest ono przyrz±dzane z użyciem szpinaku.


Zobacz: 


 
 
 
Füstli

Füstli, to węgierska odmiana parówek.
Pojawiły się na węgierskich stołach przed około 10 laty i niemalże od razu stały się ulubinym elementem posiłków.

S± to lekko wędzone w bukowym dymie parówki, trochę pikantne od ostrej, węgierskiej papryki i czosnku.


Kwaszenie żuru po siedmiogrodzku i po polsku - Cibere készytése (HUN,ROM,POL)

W Siedmigrodzie żur kwasi się w kamiennych, ceramicznych naczyniach. Umieszcza się w nich otręby pszeniczne i m±kę kukurydzian±. Dodaje jeszcze kromkę razowego chleba i pokrojon± w plasterki cytrynę.
Wszystko zalewamy gor±c± wod± i mieszamy. Przykrywamy i odstawiamy się w ciepłe miejsce.

Zawarto¶ć naczynia trzeba co jaki¶ czas mieszać.
Po kilku dniach, kiedy żur ma już specyficzny, kwa¶ny zapach, przecedzamy przez sito i rozlewamy do butelek lub w±skich słoików. Odstawiamy na tydzień w chłodne miejsce.
Po upływie tego czasu, żur nadaje się do użytku.


W Polsce, zakwas na zur - przyrz±dza się z m±ki żytniej razowej lub pytlowej, z m±ki owsianej albo z płatków owsianych i przegotowanej ciepłej wody (ok. 50°C) - z dodatkiem roztartego czosnku.

Do wyparzonego kamiennego garnka wsypujemy m±kę, dodajemy czosnek, mieszamy z czę¶ci± wody i do zawiesiny dolewamy resztę wody (250 g m±ki - 1 1 wody).

Po kilku dniach przetrzymania w ciepłymi miejscu - z zakwasu wymieszanego ze znajduj±c± się na dnie naczynia m±k±, można przyrz±dzić - zupy i inne dania.


...po szeklersku... - székely módra

„...po szeklersku” - székely... - najczę¶ciej jest to danie przygotowane z dodatkiem kiszonej kapusty.



 
...po masarsku... - hentes- hentesné módra

... „po masarsku” - hentes módra -
lub ... „tak, ja to robi masarzowa” - hentesné módra - - jest to danie przyrz±dzane na słoninie i obowi±zkowo z dodatkiem korniszonów lub (rzadziej) ogórków kiszonych.



 
...po rzeĽnicku... - ...böllér módra

...danie mięsne, przyrz±dzane z dodatkiem podrobów. Mog± to być podroby już przetworzone - np. w±trobiana pasztetówka, kaszanka...



 
...po angielsku... - angolosan
  • jeżeli to danie warzywne - składniki powinne być ugotowane, a danie podawane na gor±co, z masłem;
  • jeżeli to danie mięsne - to powinno być lekko krwiste.


 
...po bakońsku... - bakonyi
  • jeżeli to danie mięsne lub rybne - to z sosem ¶mietanowym przyrz±dzonym z grzybami i papryk±;
  • jeżeli to zupa - to, przede wszystkim, z grzybami - zagęszczana ¶mietan± i przyprawiona mielon±, słodk±, czerwon± papryk±.


 
... po bearneńsku - Béarni módon

Danie z sosem bearneńskim - sauce béarnaise .

Vitapric - Vitapric (HUN)

Pasta z mięsistej, czerwonej papryki - pritamin, kalifornijskiej...

Słonina (boczek) po kolożwarsku - Kolozsvári szalonna (HUN)



Kolozsvári szalonna , to solony, obgotowany (w zalewie z przyprawami), tłusty boczek, natarty czosnkiem, lekko wędzony i potem posypany czerwon±, słodk± papryk± (ewentualnie z dodatkiem ostrej).
Kiedy¶, przed wędzeniem zanurzano boczek na moment w krew wołow±. Dzi¶ robi się to bardzo rzadko, a także często pomija się posypywanie papryk± po wędzeniu.

Orda - Orda (Siedmiogród) - Urdă (ROM)



Orda, to twaróg produkowany z serwatki, któr± jeszcze raz zakwasza się, podgrzewa do temperatury , 70-90 °C, przecedza i po 12 godzinach „ociekania” jest gotowa.

Ordę do dzi¶ spożywa się na terenach Siedmiogrodu, Rumunii, Mołdawii.


Zobacz: 


 
Diskos (tok) - Diszkosz (tok) (HUN)

Interesuj±ce, dzi¶ trochę zapomniane naczynie do pieczenia.
Kiedy¶ było powszechnie używane przez drwali, a zwłaszcza przez wypalaczy węgla drzewnego, w lasach ⇒Mátry i ⇒Gór Bukowych. Składa się z dwóch okr±głych lub owalnych misek, poł±czonych zawiasem i czym¶ w rodzaju zamka, zatrzasku do szczelnego zamknięcia naczynia przed włożeniem do żaru ogniska.

W dyskosie można piec dosłownie wszystko. Wy¶ciela się go pergaminem (dzi¶ można też foli± aluminiow±) i układa kawałki mięsa, cebulę, ziemniaki, grzyby, boczek, kiełbasę, ryby, przyprawy itd...
Tok wkłada się w żar paleniska lub w żarz±cy się stos drzewa na węgiel drzewny i po pewnym czasie, potrawa jest gotowa.

Smak produktów miesza się w dyskosie i powstaj± jedyne w swym rodzaju potrawy.

Proszę wypróbować! Tok na pewno można kupić w ⇒Internetowych sklepach.


Zobacz: 

Kwiat muszkatołowy - Szerecsendó-virág

Przyprawa korzenne o silnym, charakterystycznym aromacie i smaku - otrzymywana z owocu - ⇒muszkatołowca korzennego. Z grubej, mięsistej osnówki nasienia otrzymuje się po wysuszeniu tzw. kwiat muszkatołowy, nazywany również macis, natomiast z j±dra nasienia otrzymuje się gałkę muszkatołow±. Zarówno gałka, jak i kwiat muszkatołowy, s± cenion± przypraw± o bardzo korzennym smaku, któr± dodaje się do sosów, flaków, ciast (pierniki).
Używane s± również do produkcji likierów.


Zobacz: 

Jajka - Tojás

Jajka (lub podobno poprawniej, jaja należ± do podstawowych artykułów spożywczych). Normalne jajko powinno ważyć 50-60 g z czego 10 %, to skorupka, 60% - białko i 30 % - żółtko.
Jajka s± pierwszrzędnym Ľródłem białka. Zawieraj± też witaminy: A, B, C, D, E oraz kwas foliowy, fosfor, żelazo, wapń, potas i wiele innych. Spożycie jednego jajka pokrywa 10% dziennego zapotrzebowania człowieka na białko. Niestety, żółtko jednego jajka zawiera 190 mg cholesterolu.

Z jajkami ł±czy się wiele tradycji, zwyczajów i obrzędów np. zwyczaje wielkanocne. Od jesieni 1999 roku, w drugi pi±tek paĽdziernika jest ¶więtowany ¦wiatowy Dień Jajka.

Przed użyciem, jajka zawsze umyjmy, a przechowujmy w miarę chłodnym, przewiewnym miejscu.
Nie jest wskazane spożywanie surowych jajek przez małe dzieci, osoby chore, ciężarne kobiety i osoby w podeszłym wieku.


Zobacz: 

Sofrito - Sofrito (ESP,...)


 
 
  W kuchni hiszpańskiej i latynoamerykańskiej to jeden z podstawowych sosów. Jest przyrz±dzany generalnie z oliwy, cebuli, czosnku i pomidorów.

Występuje w różnych wariantach: z dodatkiem drobno pokrajanej szynki, pieczarek, papryki, bakłażanów, fasolki szparagowej, zielonego groszku jako niezbędny składnik wielu potraw z mięsa, drobiu, ryb, ryżu, jajek i warzyw.



 

Zobacz: 


 

(niektóre hasła według: Maciej E.Halbański „Leksykon sztuki kulinarnej” - Watra Warszawa 1987)

   
Strona główna >> Słowniczek.


   
Wyszukiwanie potraw:

  • Perła na dzi¶... 
  • Pracowitego wykorzystuj± wszyscy.

Strona założona 08.01.2001 roku
Copyright © Józef Tita Protasiewicz, All rights reserved

Ostatnie poprawki: 05.02.2017 08:53:37


Users on-line: 1
 


Strona zawiera linki do innych stron, za których założenie nie ponosimy żadnej odpowiedzialno¶ci.
Dystansujemy się od eksterytorialnych stron, których tre¶ci nie s± zgodne z prawem lub zawieraj± dialery.
Za tre¶ć stron doł±czonych do linków odpowiadaj± wył±cznie ich autorzy.